Nouvelle adresse nouveau panorama même identité
WRITER • Sven De Potter
PHOTOGRAPHY • Michel Verpoorten
Chez ‘t Werftje, le verre est toujours à moitié plein, au sens propre comme au figuré. Le célèbre restaurant familial zeebrugeois a déménagé au n° 8 de l’Omookaai, au bord de l’eau. Nouveau lieu, mais même famille, même croquettes de crevettes et même identité : le déménagement a entrainé un changement d’adresse, pas d’ADN.
« Il faut prendre la vie du bon côté », annonce Eli. « Nous ne cherchions pas à déménager, mais cela a fait naître une nouvelle dynamique. Bienvenue au ‘t Werftje 2.0 : nous voilà repartis. Et nous avons gagné en confort et en panorama sur la mer tout en conservant les mêmes normes de qualité et le même état esprit. »
Quiconque connait ‘t Werftje sait que tout le monde y est le bienvenu. Ici, pas de distinction de rang ou de statut. « Les gens viennent de partout pour s’installer à notre table. Chez nous, tout le monde est le bienvenu et c’est ce qui fait la beauté de notre restaurant : les dockers côtoient les directeurs d’entreprise, le beau monde de Knokke et les passants. Toutes les tranches de la société sont réunies. Et chacun bénéficie du même service authentique et attentionné. »
« Notre cuisine reste centrée sur les classiques parfaitement maitrisés : huîtres, crabe façon ‘t Werftje, plateau de fruits de mer et ces croquettes de crevettes pour lesquelles les gens font des kilomètres. Tout ce qui compose notre carte, des bulots aux poissons en passant par notre carte des vins, nous mettons un point d’honneur à en connaitre l’origine et les personnes qui se cachent derrière la production. Et le week-end, le restaurant se transforme en un café de port animé. »
Une enseigne chargée d’histoire
« Mon amour pour la cuisine remonte à l’époque de mon grand-père, qui était pêcheur et rentrait toujours avec des tonnes de crevettes de Zeebruges qu’il fallait immédiatement peler. Tâche assumée par ma grand-mère, que je pouvais assister. Suivait l’enfarinement, la panure, la préparation des croquettes de crevettes. Pour moi, c’est là que tout a commencé. »
Aujourd’hui, Eli tient avec son mari la barre de ‘t Werftje. Ensemble, ils forment un tandem parfaitement rodé. L’entrepreneuriat, ils l’ont dans le sang. En atteste D’Eli, leur propre centre de production à Zeebruges d’où partent leurs croquettes de crevettes et soupes de poisson vers des destinations qui dépassent largement le littoral. « C’est un rêve qui s’est réalisé. » Mais pour ceux qui connaissent ‘t Werftje, ce n’est rien d’autre qu’une suite logique.
Nieuw adres zelfde zie nieuw uitzicht
Bij ’t Werftje is het glas altijd halfvol. Letterlijk, en figuurlijk. De bekende Zeebrugse familiezaak verhuisde naar een nieuwe locatie; vandaag vind je de zaak op de Omookaai 8 in Zeebrugge, pal aan het water. Nieuwe locatie, zelfde familie, zelfde garnaalkroketten, zelfde sfeer: de verhuizing veranderde het adres, niet de ziel.
“Je moet het leven positief benaderen”, zegt Eli. “Ja, verhuizen was niet ons idee, maar het zorgde wel voor een nieuwe dynamiek. Noem het gerust ’t Werftje 2.0: we trokken naar hier. De silver lining? Meer comfort, meer uitzicht op het water én dezelfde normen en dezelfde ziel als voorheen.”
Wie ’t Werftje kent, weet al langer dan vandaag dat het een plek is waar iedereen welkom is. Rang, noch stand maken hier uit. “Mensen komen van heinde en verre om hier de voeten onder tafel te schuiven. Bij ’t Werftje is echt iedereen welkom. Dat maakt onze zaak ook zo mooi: op een dag passeren hier zowel dokwerkers, CEO’s van bedrijven aan de kust, de beau monde uit Knokke en toevallige passanten. Heel de samenleving. En iedereen krijgt hier dezelfde, authentiek-vriendelijke behandeling.”
“Onze keuken draait nog steeds op eerlijk en klassiek: oesters, krab façon ’t Werftje, een plateau fruits de mer en die garnaalkroketten waar mensen van heinde en verre voor komen. Alles wat op onze kaart staat, van de wulk tot de vis tot een nieuw wijnhuis; we willen weten waar het vandaan komt en wie de mensen achter het product zijn. En tijdens het weekend groeit de zaak geruisloos uit tot een bruisende havenbar.”
’t Werftje ademt geschiedenis
“Mijn liefde voor de keuken? Dat is begonnen bij mijn grootvader, een visser die altijd thuiskwam met een massa verse Zeebrugse garnaal; en die moest onmiddellijk gepeld worden. Ik mocht toen helpen, samen met mijn grootmoeder. Bebloemen, paneren … garnaalkroketten bereiden. Voor mij is het daar begonnen.”
Vandaag staat Eli zij aan zij met zijn echtgenote, en runnen ze ’t Werftje als een goed geoliede tandem. Ondernemen zit hen in het bloed: via D’Eli, het eigen productiecentrum in Zeebrugge, reizen de kroketten en vissoepen van ’t Werftje intussen tot ver buiten de kust. “Dat was een droom die uitkwam.” Maar voor wie ’t Werftje kent, is het niet meer dan logisch.