ENTRER DANS LA LÉGENDE

Writer • Boris Rodesch - Photography • Michel Verpoorten

En étant élu meilleur joueur du monde 2025 par la Fédération internationale de hockey (FIH), Tom Boon est devenu le troisième Red Lion à remporter ce prix, après John-John Dohmen (2016) et Arthur Van Doren (2017 et 2018). Nous retrouvons celui qui compte près de 380 sélections et 330 goals en équipe nationale au Royal Léopold Club, pour préfacer une fin de saison qui se terminera en apothéose avec la Coupe du monde organisée, cet été, en Belgique et aux Pays-Bas.

Un mot sur ce prix « FIH Player of the Year 2025 » ?

Cette récompense me fera encore plus plaisir quand j’y repenserai dans quelques années. Le hockey est avant tout un sport d’équipe, l’importance des prix individuels est donc toute relative. Mais se retrouver dans une liste avec des joueurs comme Jamie Dwyer ou Teun de Nooier, c’est quand même très spécial.

À 36 ans, on imagine que tu ne t’y attendais plus trop ?

Je ne me considère pas comme le meilleur joueur du monde. Je suis aussi conscient que c’est plus simple de remporter ce genre de titres pour les buteurs. Et pour le coup, en 2025, j’ai réalisé une très belle saison avec les Red Lions, puisqu’en inscrivant 22 goals en Pro League, j’ai signé un nouveau record. Le plus intéressant, c’est justement ma longévité, sachant que j’avais déjà été retenu dans les dix derniers à deux reprises, en 2012 et 2017.

Revenons à ton actualité et au championnat de Belgique en particulier. Vous êtes actuellement 6e au classement avec le Léo. Il va falloir réagir vite si vous voulez vous qualifier pour les playoffs ?

C’est clair, ce serait d’ailleurs la première fois que je ne me qualifie pas pour les playoffs depuis que j’ai quitté Uccle Sport, en 2008. Heureusement, nous devons encore jouer contre toutes les équipes qui nous devancent au classement. Il va falloir tout gagner ou presque.

Et enfin décrocher ton premier titre de champion… Est-ce devenu une obsession ?

J’ai déjà perdu six fois en finale, cinq fois avec le Racing et une fois avec le Léo. Sans oublier la finale perdue avec Bloemendaal lorsque je jouais aux Pays-Bas. En jouant de la même façon, j’aurais pu décrocher trois ou quatre titres. C’est la loi du sport. Ça ne me tient pas éveillé la nuit, mais ça reste évidemment un objectif.

Que ce soit avec ton club ou en équipe nationale, la fin de saison sera très intense…

Si tout va bien, il y aura d’abord les playoffs avec le Léo, ensuite la Pro League avec les Red Lions, que nous devons gagner puisque nous sommes actuellement en tête et que ça nous permettrait de décrocher une qualification directe pour les Jeux olympiques de Los Angeles, en 2028. Et enfin, cette fameuse Coupe du monde à la maison. Je suis un compétiteur, l’objectif est donc naturellement de tout remporter.

Si on t’avait dit, il y a une quinzaine d’années, que tu jouerais une Coupe du monde en Belgique avec le statut de favori, tu ne l’aurais jamais cru ?

À l’époque, on se contentait de se qualifier. Je me souviens même avoir raté la qualification en 2010. Pouvoir jouer une Coupe du monde devant son public, c’est un rêve. Mais j’espère surtout qu’on sera à la hauteur de l’événement.

Après vos deux éliminations en quart de finale aux Jeux de Paris et à l’Euro, il va falloir montrer un tout autre visage ?

Quand tu perds 7-8 joueurs après les Jeux, tu ne te dis pas que tu vas devenir champions d’Europe l’été suivant. En discutant avec Arthur Van Doren et Vincent Vanasch, on s’est dit que nous avions peut-être une équipe pour aller chercher un nouveau titre. Les jeunes qui nous ont rejoints il y a deux ans sont plus matures. Et pour les anciens, être sacrés champion du monde avec deux générations, ce serait incroyable !

Met het uitroepen tot beste speler ter wereld van 2025 door de Internationale Hockeyfederatie (FIH), is Tom Boon de derde Red Lion geworden die deze prijs in de wacht sleept, na John-John Dohmen (2016) en Arthur Van Doren (2017 en 2018). We ontmoeten de speler, die bijna 380 interlands en 330 doelpunten voor het nationale elftal op zijn naam heeft staan, bij de Koninklijke Leopold Club, als opmaat naar een seizoensafsluiting die dit voorjaar in België en Nederland met een hoogtepunt zal eindigen: het WK.

Een reactie op de onderscheiding van FIH Player of the Year 2025?

Als ik hier over een paar jaar weer aan terugdenk, zal deze onderscheiding me nog meer plezier doen. Hockey is in de eerste plaats een teamsport, dus het belang van individuele onderscheidingen is relatief. Maar om op een lijst te staan met spelers als Jamie Dwyer of Teun de Nooier is toch wel heel bijzonder.

Op je 36e had je dit vast niet meer verwacht, of wel?

Ik beschouw mezelf niet als de beste speler ter wereld. Ik ben me er ook van bewust dat het voor spitsen makkelijker is om dit soort titels te winnen. En inderdaad, in 2025 heb ik een geweldig seizoen achter de rug bij de Red Lions: met 22 doelpunten in de Pro League heb ik een nieuw record gevestigd. Het meest opmerkelijke is juist mijn lange staat van dienst, aangezien ik al twee keer eerder, in 2012 en 2017, bij de laatste tien was geëindigd.

Even terug naar je huidige situatie, en dan met name het Belgische kampioenschap. Jullie staan momenteel op de zesde plaats in het klassement met club Leopold. Jullie moeten dan nog wel snel actie ondernemen als jullie je willen kwalificeren voor de play-offs?

Dat is zeker zo en het zou trouwens de eerste keer zijn dat ik me niet voor de play-offs zou kwalificeren sinds mijn vertrek in 2008 bij Uccle Sport. Gelukkig moeten we nog tegen alle teams spelen die boven ons staan in het klassement. We zullen bijna alles moeten winnen.

En dan eindelijk je eerste kampioenschapstitel binnenhalen … Is dat een obsessie geworden?

Ik heb al zes keer in de finale gestaan en verloren, vijf keer met Racing en één keer met Leopold. En niet te vergeten de verloren finale met Bloemendaal toen ik in Nederland speelde. Als ik toen op dezelfde manier had gespeeld als nu, had ik wel drie of vier titels kunnen winnen. Maar zo gaat het nu eenmaal in de sport. Ik lig er ‘s nachts niet wakker van, maar het blijft natuurlijk wel een doel.

Of het nu met je club is of met het nationale team, het einde van het seizoen wordt erg intens …

Als alles goed gaat, beginnen we eerst met de play-offs met Leopold, en daarna volgt de Pro League met de Red Lions, die we moeten winnen omdat we momenteel aan kop staan en we ons daarmee rechtstreeks zouden kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. En dan natuurlijk nog het wereldkampioenschap hier thuis. Ik ben een competitief type, dus mijn doel is uiteraard om alles te winnen.

Als ze je zo’n vijftien jaar geleden verteld hadden dat je als favoriet aan een WK in België zou deelnemen, had je dat dan geloofd?

In die tijd waren we al blij als we ons gekwalificeerd hadden. Ik herinner me zelfs dat ik in 2010 de kwalificatie niet heb gehaald. Een WK spelen voor eigen publiek is een droom. Maar ik hoop vooral dat we aan de verwachtingen zullen voldoen.

Moeten jullie, na jullie twee uitschakelingen in de kwartfinales van de Olympische Spelen in Parijs en het EK, nu een heel ander gezicht laten zien?

Als je na de Spelen zeven of acht spelers kwijtraakt, ga je er niet meteen van uit dat je de zomer erna Europees kampioen wordt. Tijdens een gesprek met Arthur Van Doren en Vincent Vanasch kwamen we tot de conclusie dat we misschien wel een team hebben om een nieuwe titel te pakken. De jongeren die twee jaar geleden bij het team zijn gekomen, zijn volwassener geworden. En voor de oudere spelers zou het ongelooflijk zijn om met twee generaties wereldkampioen te worden!

Tom Boon
Insta : tomboon27
www.tomboonhockey.be