Une œuvre à habiter
WRITER • Pierre-Benoît Sepulchre
PHOTOGRAPHY • Bruno Erpicum - Michel Verpoorten
Lorsqu’un architecte met en vente sa propre maison, c’est bien plus qu’un bien immobilier qui change de mains. Avec la résidence personnelle de Bruno Erpicum, commercialisée par Christie’s International Real Estate Belgium, c’est une vision de l’habitat qui se transmet.
À Woluwe-Saint-Pierre, derrière une façade d’une remarquable discrétion, se cache l’une des réalisations les plus personnelles de Bruno Erpicum. Une maison qui ne cherche jamais à impressionner, mais qui marque durablement ceux qui la découvrent.
Depuis plus de quarante ans, l’architecte belge poursuit une quête singulière : faire disparaître le superflu. D’abord la décoration, puis les éléments techniques visibles, jusqu’à rechercher aujourd’hui une architecture qui s’efface presque au profit de la nature.
Cette philosophie se retrouve dans chaque détail de sa résidence. Brique, béton et bois composent une palette volontairement réduite. Les châssis s’effacent pour mieux cadrer le paysage, les techniques disparaissent dans les murs et les équipements s’intègrent avec une précision remarquable. Rien n’est démonstratif. Tout semble naturel.
Pour Jean-Marc Delcroix, Managing Partner de Christie’s International Real Estate Belgium, c’est précisément cette cohérence qui rend la maison exceptionnelle. « On ne remarque pas toujours les centaines de décisions qui l’ont composée, mais on les ressent partout. »
Une signature intemporelle
Certaines propriétés dépassent leur simple fonction résidentielle. Comme une œuvre d’art ou une pièce de collection, elles deviennent l’expression d’une vision. Pour Jean-Marc Delcroix, cette maison appartient à cette catégorie rare, fruit de plusieurs décennies de réflexion sur les volumes, la lumière, les matériaux et la manière d’habiter un lieu. Cette approche explique aussi pourquoi la commercialisation d’une maison d’architecte diffère de celle d’une villa de prestige classique. Bien sûr, la propriété dispose de finitions remarquables et d’un vaste espace wellness. Mais ce n’est pas ce que les visiteurs retiennent en premier. Ce qui frappe, c’est l’atmosphère. Les perspectives, les volumes. Le calme. Cette sensation que chaque espace a été pensé avec intelligence et simplicité.
L’art de transmettre
Chez Christie’s Real Estate, la mission ne consiste pas uniquement à valoriser un bien d’exception. Elle consiste aussi à comprendre la démarche qui l’a vu naître afin de la transmettre à son futur propriétaire. « Nous ne vendons pas seulement un lieu de vie, mais une vision et un art d’habiter », résume Jean-Marc Delcroix.
Si Bruno Erpicum a décidé de se séparer de cette maison, ce n’est pas pour tourner une page. Après bientôt une décennie passée dans ce véritable laboratoire architectural, lui et son épouse travaillent leur prochain projet. Comme les plus belles œuvres, cette maison n’a jamais eu vocation à appartenir définitivement à quelqu’un. Elle est appelée à vivre, à évoluer et à être transmise. C’est sans doute là sa plus grande réussite : avoir transformé l’immobilier en héritage culturel.
Een kunstwerk van een woning
Wanneer een architect zijn eigen woning te koop zet, wordt er meer overgedragen dan louter een eigendom. Met de privéwoning van Bruno Erpicum, aangeboden door Christie’s International Real Estate Belgium, wisselt ook een visie op wonen van eigenaar.
Achter een opvallend onopvallende gevel in Sint-Pieters-Woluwe gaat een van de meest persoonlijke creaties van Bruno Erpicum schuil. Een huis dat niet gemaakt is om te imponeren, en toch een blijvende indruk achterlaat op al wie het ontdekt.
Al meer dan veertig jaar streeft de Belgische architect een bijzondere doelstelling na: het overbodige laten verdwijnen. Eerst focuste hij zich op de inrichting, daarna kwamen ook de zichtbare technische elementen aan bod, om tegenwoordig te streven naar een architectuur die bijna volledig opgaat in de natuur.
Deze filosofie komt in elk detail van zijn woning tot uiting. Bakstenen, beton en hout komen samen in een bewust beperkt kleurenpalet. Kozijnen springen nauwelijks in het zicht zodat alle aandacht naar het landschap gaat, technische installaties gaan op in de muren en apparatuur werd met opmerkelijke precisie geïntegreerd. Niets schreeuwt om aandacht. Alles voelt natuurlijk aan.
Volgens Jean-Marc Delcroix, Managing Partner bij Christie’s International Real Estate Belgium, is het net deze harmonie die het huis zo uitzonderlijk maakt. "De duizenden beslissingen die in het ontwerp zijn geslopen, zijn niet altijd zichtbaar, maar des te meer voelbaar."
Een tijdloze stijl
Sommige woningen gaan verder dan hun woonfunctie en geven net als een kunstwerk of een verzamelobject uiting aan een visie. Dit huis behoort volgens Jean-Marc Delcroix tot deze zeldzame groep. Het is de vrucht van een decennialange reflectie over ruimte, licht, materiaal en de manier van wonen. Dat maakt ook dat de verkoop ervan een andere benadering vraagt dan die van een klassieke luxevilla. Uiteraard is het pand tot in de puntjes afgewerkt en is er zelfs een grote wellnessruimte. Maar dat is niet het eerste dat bezoekers opmerken. Wat opvalt, is de sfeer. De verhoudingen, de volumes. De rust. Dat gevoel dat elke ruimte doordacht en eenvoudig werd ontworpen.
De kunst van het doorgeven
Voor Christie’s Real Estate gaat de verkoop van uitzonderlijke panden verder dan louter presentatie. Even belangrijk is het begrijpen van het ontstaansverhaal, om dat vervolgens door te geven aan de nieuwe eigenaar. "We verkopen niet zomaar een plek om te wonen, maar ook een visie en een manier van wonen", vertelt Jean-Marc Delcroix.
Dat Bruno Erpicum nu afscheid neemt van dit huis, betekent niet het einde van een hoofdstuk. Na bijna tien jaar in dit architecturale laboratorium, werken hij en zijn echtgenote aan hun volgende project. Net als de mooiste kunstwerken, is ook dit huis niet bedoeld voor één eigenaar, maar om te leven, te groeien en te worden doorgegeven. Misschien is dat wel de meest wezenlijke verdienste van de architect: vastgoed creëren dat raakt aan cultureel erfgoed.
